เบ่นเบ้น's profile..+**+.. β ε π β ε π ..+...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
..+**+.. β ε π β ε π ..+**+..ปญฺญา ยตฺถํ วิปสฺสติ : คนย่อมเห็นเนื้อความด้วยปัญญา |
|||||||||||||||||||||||
ขอบคุณที่เยี่ยมชมจ้า..
jantima patchsungwrote:
พี่เบนอยากได้รูปอะไรบนกระเป๋าค่ะ เอาแบบเพ็นท์หรือปัก สั่งได้นะ เด่วส่งให้ ขอที่อยู่ด้วย งานนี้โปรโมทเต็มที่
ปล.วันนี้จะไปขายที่ป่าตอง ผลเป็นแบบไหนจะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ ตอนนี้นั่งภาวนาขอให้ได้รับความนิยม เด็กๆจะมีเงินเข้ากลุ่มเยอะๆ
Dec. 24
Kananit... thommwrote:
ฟังเพลงลมหนาวแล้วยิ่งเศร้ากว่าเดิมอะ เปลี่ยนเพลงเหอะ คิคิ
Dec. 21
ว่าที่ทนายความwrote:
"Genius is eternal patience." ใช่เลยคับ 
Sept. 24
|
May 22 ที่ ๆ เดิม แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมที่ ๆ เดิม แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม ดวงตาคู่เดิม แต่สายตาที่มองมามันให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม แขน ๆ เดิม มือ ๆ เดิม แต่ความอบอุ่นเวลาที่กอดไม่เหมือนเดิม วันเวลา ยังคงหมุนเท่าเดิม แต่เวลาที่มีให้กันมันไม่เหมือนเดิม เบอร์ยังเป็นเบอร์เดิม แต่ไม่โทรหาเหมือนเดิม บ้านยังอยู่ที่เดิม แต่ไม่มาหาเหมือนเดิม รถยังคันเดิม แต่บรรยากาศในรถไม่เหมือนเดิม โลกใบเดิม ๆ ที่ไม่สวยงามเหมือนเดิม คน ๆ เดิมที่ไม่เหมือนเดิม หัวใจเดิม ๆ ที่เจ้าของใจไม่เหมือนเดิม ฉันยังเป็นคน ๆ เดิม แต่เค้าไม่เหมือนเดิม เค้าก็ยังเป็นคน ๆ เดิม แต่ก็แค่เค้าไม่รักฉันเหมือนเดิมก็เท่านั้น ช่างเถอะ ถึงฉันจะเจ็บ จะเสียใจ จะร้องไห้ แต่ฉันยังเข้มแข็งพอ เมื่อก่อนไม่มีเค้า ฉันยังอยู่ได้ แล้วตอนนี้ไม่มีเค้า ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ ฝากบอกเค้าด้วยถึงฉันจะไม่สามารถลืมเค้าได้ แต่ฉันก็สามารถพยุงตัวอยู่บนโลกใบนี้ได้ อย่างเข้มแข็ง อยู่ได้โดยไม่ต้องมีเค้า.......เหมือนเดิม เคยโง่?????เคยโง่มะ โง่ที่คิดว่า.....ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น โง่ที่คิดว่า.....ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรามากกว่าคนอื่น โง่ที่คิดว่า.....คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว โง่ที่คิดว่า.....คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำ ให้เราเสียใจที่สุด โง่ที่คิดว่า.....เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมากจนเค้าขาดเราไม่ได้ โง่ที่คิดว่า.....การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ โง่ที่คิดว่า.....คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ โง่ที่คิดว่า.....เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ อยากฉลาดมะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า.......ความพยายามบางครั้งมันก้อเป็นแค่ความพยายาม ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......อย่าหวังว่าใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เรารัก....บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เราอยู่ใกล้เค้าแล้วมีความสุขอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอ....ก็แค่นั้น ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เรารักอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุดอาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว " ฉันยอมโง่ เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเค้าไป แต่ก้ออยากฉลาดในเวลาเดียวกัน เพื่อจะได้ไม่ต้องเป้นตัวตลกให้เขาหลอก " May 21 แสวงหา...คำว่า " รั ก " มันพูดง่ายนัก ฟังก็ง่าย บางทีปิดหูไว้ก็ยังได้ยินเพียงแค่มองผ่านทางสายตา บางทีปิดตาไว้ก็ยังมอเพียงแค่มือสัมผัสมืองเห็น แต่ " รั ก " ที่เป็นรักแท้ๆจริงๆกลับหามาได้ไม่ง่ายเลย คนเราบางคน รอให้ความรักเดินผ่านเข้ามาในชีวิต ด้วยการปล่อยให้มันเป็นไปตามพรหมลิขิต ตามโชคชะตา บางคนรอให้ความรัก เกิดก่อขึ้นในหัวใจ ด้วยการอาศัยความผูกพัน ความคุ้นเคย แต่มีคนจำนวนหนึ่ง กำลังเดินทางตามหาความรัก ด้วยเพราะเบื่อความเหงา...ขี้เกียจรอ...หรือเพราะเหตุใดนั้น ฉํนไม่รู้ และก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่า พวกเขาจะพบเจอกับความรัก หรือเจออะไรกันแน่ มีคนเคยพูดเอาไว้ว่า... " คนที่เป็นฝ่ายรัก จะไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อเทียบกับคนที่เป็นฝ่ายถูกรัก " เช่นเดียวกัน ฉันจึงคิดว่า... " คนที่เป็นฝ่ายแสวงหา ก็จะไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อเทียบกับคนที่กำลังถูกตามหา " และส่วนมากมันก็มักจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ไม่ว่าใคร นึกๆ ไปแล้วฉันก็เหนื่อยแทน เวลาเห็นคนบางคนยอมเสียเงินเสียทอง เสียความเป็นตัวของตัวเอง เสียอะไรต่อมิอะไรมากมาย เพียงเพื่อดึงดูดล่อใจ ให้มีคนมารักใคร่ ฉันยอมนั่งเหงา...รอให้โชคชะตาเป็นฝ่ายชักพารักแท้ก้าวเข้ามาหาดีกว่าหากต้องทำขนาดนั้น เพื่อให้ได้รักมา เผื่อบางทีถ้าโชคร้าย สิ่งที่แสวงหาคว้าไขว่ อาจจะได้มาไม่เท่าที่เสีย...ไม่คุ้มเลย คนที่โชคชะตา และฟ้ากำหนดมาให้ว่าเขา " ใช่ " ต่อให้เราวิ่งหนีเขายังไง...ก็ไม่พ้น แต่คนที่ " ไม่ใช่ " นี่สิ ต่อให้วิ่งตามยังไง...ก็ไม่ทัน March 30 ห่างหนึ่งก้าว รักเราเท่าเดิม .. .. ..ในความเป็นไปของชีวิต คนหลายคนยอมที่จะอยู่เป็นโสด เพียงเพื่อจะได้ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงในกรอบของตัวเองอย่างที่ไม่มีใครมาทัดทานได้ เขาเหล่านั้นมักคิดว่า เมื่อความรักเริ่มต้น ชีวิตผจญภัยก็พังทลาย เมื่อรับใครอีกคนเข้ามาในชีวิต โลกส่วนตัวของพวกเขาก็จะล่มสลาย ความรักกลืนกินโลกใบเดิมของเราไปจริงหรือเปล่า? ความใกล้ชิดจะทำให้เราสูญเสียจุดยืนที่แท้จริงอย่างนั้นใช่ไหม? แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น... คนเราทุกคนมีโลกกลม ๆ คนละใบ กว้างบ้าง เล็กบ้างตามความพอใจ ในโลกกลม ๆ ใบนั้นเราต่างบรรจุวิถีชีวิต ความรัก ความคิด ความเป็นตัวเองไว้อย่างเต็มเปี่ยม และเมื่อความรักปรากฏตัว โลกกลม ๆ ของคนอีกคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แต่ใช่ว่าเราจะต้องกระโดดออกจากโลกของเราไปอยู่ในโลกของเขาเสียเมื่อไหร่ แล้วไม่มีความจำเป็นใดที่เขาจะต้องกระโดดออกจากโลกของเขามาอยู่ในโลกของเราด้วย วิธีง่าย ๆ ที่จะทำให้คนสองคนมีโลกใบเดียวกัน โดยไม่ละทิ้งโลกส่วนตัวใบเดิมก็คือ "การยูเนี่ยน" (UNION) โลกสองใบเข้าไว้ด้วยกัน มันเป็นวิธีง่าย ๆ ตามหลักคณิตศาสตร์ที่เราเคยเรียนรู้กัน เมื่อวงกลมสองวงคล้องเกี่ยวกันไว้ ส่วนที่อยู่ในเนื้อที่ของกันและกันนั้น เราเรียกว่า"อินเตอร์เซ็คชั่น" (INTERSECTION) ซึ่งข้อดีของมันก็คือ ช่วยให้วงกลมสองวงที่ไม่คุ้นเคยกันมาก่อน ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ได้แชร์ชีวิตร่วมกัน และมีโลกใบเดียวกัน ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ที่ไม่ได้ถูกอินเตอร์เซคชั่นนั้น ก็ยังมีชีวิตของมันต่อไป และมันก็ยังเป็นโลกใบเดิมที่บรรจุความเป็นตัวของตัวเองไว้อย่างครบถ้วน เหมือนความรัก.... โลกที่คนสองคนเกี่ยวคล้องกันไว้นั่นแหละ คือโลกที่ความรักสร้างขึ้น คือโลกที่คนสองคนจะโอบกอดกันได้ทุกเวลา และแชร์ทุกอย่างร่วมกัน ตั้งแต่กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ฟังเพลงด้วยกัน ห่มผ้าผืนเดียวกัน.. มันเป็นโลกที่แสนอบอุ่นสำหรับคนเหงา แต่ถ้ารู้สึกว่า ยากกลับไปเยี่ยมเยือนโลกใบเดิมของตัวเองสักหน่อย ก็แค่กระโดดออกจากส่วนที่อินเตอร์เซคชั่นไว้ ห่างออกมาสักหนึ่งก้าว...วิถีชีวิตอิสระของนักผจญภัยก็จะเดินหน้า ในขณะที่โลกสองใบก็ไม่ได้แยกจากกันไปไหน เพราะมันเกี่ยวคล้องกันไว้อย่างแน่นหนา เพราะฉะนั้น ฉันจึงเชื่อว่าความรักกลืนกินโลกของใครไม่ได้หรอก นอกเสียจากว่าคนสองคนเต็มใจที่จะเคลื่อนวงกลมเข้าใกล้กันเอง จนซ้อนกันมากขึ้น ๆ และกลายเป็นวงกลมเดียวกันในที่สุด แล้วมันก็ทำให้ฉันนึกถึงวงกลมของปู่กับย่า, ตากับยาย. แล้วก็พ่อกับแม่ของฉัน ที่ใช้ชีวิตในวงกลมเดียวกันอย่างที่ไม่เคยรู้สึกว่าความรักจะลดน้อย ลงไปได้เลย........ March 07 รักคือ..ความวุ่นวาย......เมื่อมีความรักจะทำให้คุณทำตัวไม่ถูก แรกเริ่มมีรัก... คุณอยากให้เขามองคุณยิ่งกว่าใคร
…และให้ความสำคัญกับคุณยิ่งกว่าใคร... เป็นครั้งแรกที่คุณรู้สึกร้อนรน... ที่จะอยากรู้ความคิดความอ่านความลับ รวมทั้งเรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ของเขา คุณจะจดจำเรื่องของเขาได้ดีซะยิ่งกว่า... ...หนังสือเตรียมสอบที่คุณท่องไว้ตั้งหลายเที่ยว.... ความเป็นตัวของคุณเองเริ่มหดหาย... …เวลาที่ได้คุยกับเขาคุณจะวางตัว
...เหมือนกับที่คุณอยู่กับเพื่อนไม่ได้... เพราะความรู้สึกมันต่างกัน เวลาที่พบกันช่างมีความสุขและสั้นนัก คุณอยากจะอยู่กับเขานานๆ ...เมื่อคุณผิดหวัง… คุณจะกล่าวโทษทุกสิ่งทุกอย่างที่มันพอจะอ้างได้ว่า.. . เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณเจ็บปวด... แม้กระทั่งตัวคุณเอง... สิ่งรอบข้างดูเลวร้ายกว่าเมื่อก่อน สีชมพูบัดนี้... เป็นสีดำหม่นหมองไปแล้ว คุณจะทรมานซะยิ่งกว่าอะไรในโลก ทุกอย่างรอบตัวดูจืดชืดไร้สีสัน... ไร้ซึ่งชีวิตชีวา นี่แหละความวุ่นวายของความรัก แต่... ถึงจะดูวุ่นวายแค่ไหน... ใครๆ ก็ต้องการมันอยู่ดี... จริงมั้ย? February 03 จิ๊กซอว์ที่ผิด กับ คนที่ "ไม่ใช่" ในความรัก...ทั้งที่เรียนรู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้
ดีกันสองวัน ทะเลาะกันห้าวัน แต่ก็ยังจะทนคบกันต่อ โดยให้เหตุผลของการทนอยู่ว่า "เหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มคบกับคนใหม่" หลังจากที่หันจิ๊กซอว์นั้นครบทุกด้านแล้ว...ยังไม่สามารถต่อได้ลงล็อค
การบอกเลิก แล้วกลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้งเป็นสิ่งที่ยาก แต่จริงหรือเปล่า? บางครั้งเราก็ต้องหัดทำในสิ่งยากๆให้เป็นบ้าง อย่าใช้ชีวิตและมีความรักแบบเอาง่ายเข้าว่า ฝึกหายใจด้วยหัวใจของตนเอง... แล้วหัวใจก็จะเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อยๆ จิ๊กซอว์ชิ้นที่ถูกนั้น...รอเราหยิบมันขึ้นมาอยู่ January 18 ~** ช่วงของเวลา...**~
|
|
|||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
